Yüzüklerin Efendisi Filmlerinde Gösterilmeyen Tom Bombadil'in Hikayeye Esas Katkısı
Öncelikle: Nedir bu Tom Bombadil?
tom bombadil, yaşlı ormanın maia efendisidir. tom bombadil, yaşlı ormanın güçlü ve eksantrik efendisine hobbitlerin verdiği isimdir. elfler tarafından hem "yaşlı" hem de "babası olmayan" anlamlarına gelen iarwain ben-adar olarak adlandırılan tom bombadil, büyük ihtimalle yıldız işığı çağlarında orta dünyaya gelen bir maia ruhuydu. cüceler tarafından forn ve insanlar tarafından da orald adıyla biliniyordu. çok garip ve neşeli bir ruhtu. kısa boylu, geniş yapılı, mavi gözlü, kırmızı yüzlü ve kahverengi sakallı bir insan görüntüsündeydi. mavi bir ceket, üzerinde mavi bir tüy bulunan yüksek ve yıpranmış bir şapka ile sarı çizmeler giyiyordu. sürekli olarak şarkı söylediğinden veya kafiyeli sözlerle konuştuğundan, mantıksız bir yaratık gibi görünmesine rağmen, yaşlı ormandaki gücü sınırsızdı ve hiçbir kötülük onu etkileyecek kadar güçlü değildi. karısı nehrin-kızı goldberry idi. tom bombadil, yüzüğü taşıyan hobbitleri önce yaşlı ormandaki yaşlı adam söğüt'ün elinden daha sonra da höyüklü yamaçlardaki höyük hayaletlerinden toplam iki kez kurtararak yüzük macerasında önemli bir rol oynamış oldu.
Nasıl bir katkısı oldu başka?
“o, o olandır.”
çok kilit bir cümledir kendisiyle ilgili. göründüğü gibi olandır/odur o.
kitapta insanlar, elfler, cüceler zibil gibi telef olur sağa sola saçılır. ne uğruna, gücü elde etme uğruna. ara ara herkes sülalesinin, soyunun görkemli tarihinden bahseder. içlerinde belki de en mütevazı olan, soydu soptu dünya malıydı en az umurunda olan kesim çıplak ayak dağ bayır gezen hobbitlerdir. buna rağmen yüzüğü taşımak frodo'nun mukavemetinin kaldıramayacağı bir seviyeye gelmiştir bir saatten sonra. frodo bunu da kabullenmiştir ve buna rağmen sorumluluğu cesaretle üstlenmiştir. onca t*şaklı, gücü kuvvetiyle dünyayı titreten adamların karşı koyamadığı bir şeyle mücadele etmiştir. bu yüzden tom bombadil ile karşılaşmasının asla tesadüf olmadığını düşünüyorum.
çünkü tom bombadil tarihte gelip geçen birçok parlak şahsiyetin aslında kendilerini sergilediği ve içten içe oldukları hal arasında büyük bir fark olduğunu, zayıflıklıklarını başka şeylerle telafi etmeye çalıştıklarını görmüştür. frodo'da bu yoktur. yüzüğü elinde fıldır fıldır çevirip bijuteri malıymış gibi kenara atıveren, parmağında olduğu anda herkese görünmez olduğunu zanneden frodo'ya “yüzüksüz daha güzelsin, çıkar onu bebeyim” çeken adama abimsin, madem bu kadar güçlüsün, sen yok et kurtulalım bu yükten diyebilen biri muhakkak ilgisini çekmiştir bombadil'in. çünkü dikkat ettiyseniz yüzüğe bırakın dokunmayı, yüzüğün cismini bile gören kendi içinde bir nefis savaşı veriyor, ortaya çıkmasa bile varlığıyla nifak tohumu sokabiliyor.
melkor'uydu sauron'uydu milyon elf sülalesiydi savaşıydı hepsini boşa çıkarıyor bombadil. öyle bir karakter. kendisine kitapta ayrılan yer okyanusta bir damla, ama almamız gerekeni yine de alıyoruz kendisinden.
kitabın sonunda da en güçlüler değil “göründüğü gibi olabilenler” kazanıyor.
Yüzüklerin Efendisi Serisinin Asıl Felsefesi
