Dünya'nın 54 Sene Arayla Uzaydan Çekilen, İnsanı Düşüncelere İten Fotoğrafları
aramızdan yarım yüzyılı aşkın bir süre sonra, birimizin çektiği, hepimizi kapsayan iki fotoğraf.
yakından bakın. bu iki an arasında, türümüz mucizeler gerçekleştirdi. kendi dna'mızda yaşamın planını haritalandırdık. yaratıcılarından daha zeki olabilen silikon "beyinler" inşa ettik. hastalığın karanlığını geri püskürttük. bebek ölümleri düştü ve 1972'de yeryüzünde kaybolacak milyonlarca çocuk bugün hayatta, hayaller kuruyor ve küresel koroya katkıda bulunuyor. yıldızlararası karanlığın sınırına robotik elçiler gönderdik ve altın aynalar aracılığıyla zamanın başlangıcına baktık.
teknoloji açısından farklı bir türüz. atalarımızın en çılgın hayallerinde bile hayal edemeyeceği kadar bağlantılıyız, daha bilgiliyiz ve daha yetenekliyiz.
ama yine de, bir daha bakın.
bu mesafeden sınırlar görünmez kalıyor. çocuklarımızın kanını döktüğümüz "kutsal" toprakları göremiyorsunuz. komşularımızı dışarıda tutmak için inşa ettiğimiz duvarları veya ortak insanlığımızı gömmek için kazdığımız ideolojik hendekleri göremiyorsunuz. vakum tüplerinden yapay zekaya sıçramamıza rağmen, aynı eski kabileciliklerin peşini bırakmıyor. bronz çağı kinlerini 21. yüzyıl teknolojisiyle sürdürüyoruz.
dünyamızın iklimini değiştirdik, ama kalplerimizin iklimini henüz değiştiremedik. hâlâ yeri doldurulamaz harikalarla dolu bir kütüphanede kibritlerle oynayan, henüz bebeklik çağındaki bir medeniyetiz.
bu zıtlık bizim büyük paradoksumuz. tanrıların gücüne sahibiz, ama yine de kökenimizi oluşturan bölgesel primatların mizacını taşıyoruz. dünyalar arasında uçmayı öğrendik, ama bu dünyada birlikte nasıl yürüyeceğimizi öğrenmekte hala zorlanıyoruz.
carl sagan abimizin voyager 1'in 6.4 milyar km uzaktan çektiği dünya fotoğrafına ithafen yazdığı o enfes yazısı
"uzayın derinliğinden bu resmi çekmeyi başardık. eğer bu resme dikkatlice bakarsanız, orada bir nokta göreceksiniz. o noktaya tekrar bakın. işte o nokta burasıdır. evimizdir. o nokta biziz. sevdiğiniz herkes, tüm tanıdıklarınız, adını duyduklarınız, gelmiş geçmiş tüm insanlar hayatlarını o noktanın üzerinde geçirdiler. türümüzün tarihindeki tüm sevinçlerimiz ve acılarımız, kendinden emin bin çeşit inancımız, ideolojimiz ve ekonomik öğretimiz; her avcı ve her yağmacı, her kahraman ve her korkak, uygarlığımızın mimarları ve tahripçileri, her kral ve her köylü, birbirine aşık olan her genç çift, her anne ve her baba, umutları olan her çocuk, her mucit ve her kâşif, ahlak değerlerini öğreten her öğretmen, yozlaşmış her politikacı, her bir "yıldız", her bir "yüce önder", her aziz ve her günâhkar işte orada yaşadı; bir güneş ışınında asılı duran o toz zerreciğinde.
dünya, dev bir evrensel arenada yer alan çok küçük bir sahnedir. bütün o komutan ve imparatorların akıttıkları kan göllerini düşünün... şan ve şöhret içerisinde, bu noktanın küçük bir parçasında kısa bir süre için efendi olabildiler. bu noktanın bir köşesinde yaşayanların, başka bir köşesinde yaşayan ve kendilerinden zar zor ayırt edilebilen diğerleri üzerinde uyguladıkları zulmü düşünün... anlaşmazlıkları ne kadar sık, birbirlerini öldürmeye ne kadar istekliler, nefretleri ne kadar yoğun!
bu soluk ışık noktası, bütün o kasılmalarımıza, kendi kendimize atfettiğimiz öneme ve evrende öncelikli bir konuma sahip olduğumuz yolundaki yanlış inancımıza meydan okuyor. gezegenimiz, çevremizi saran o büyük evrensel karanlığın içerisinde yalnız başına duran bir toz zerreciğidir. içinde yaşadığımız bilinmezlik ve bütün bu enginliğin içerisinde, başka bir yerden bir yardımın gelip bizi bizden kurtaracağına dair hiçbir ipucu yoktur.
dünya... şu ana kadar, yaşam barındırdığı bilinen tek gezegen. en azından yakın gelecekte, türümüzün göçebileceği başka hiçbir yer yok. evet, ziyaret ediyoruz. ama henüz yerleşemiyoruz. beğenseniz de beğenmeseniz de şu an için dünya yaşadığımız yer.
gökbiliminin alçakgönüllü ve kişiliği geliştiren bir uğraşı olduğu söyleniyor. bana kalırsa, insan kibrinin akıl dışılığını, küçük dünyamızın uzaktan çekilmiş bu görüntüsünden daha iyi gösterebilecek bir şey yoktur. bu görüntü, bildiğimiz tek evimiz olan bu soluk mavi noktayı daha içten paylaşmamız ve koruyup şefkat göstermemiz gerektiği konusundaki sorumluluğumuzun altını çiziyor."
kendi sesinden dinlemek için videosu
