6 haziran 1822'de alexis st. martin adlı kanadalı bir kürk avcısı, yakın mesafeden bir tüfekle yanlışlıkla karnından vuruldu ve yumruk büyüklüğünde, iyileşmeyen bir yara oluştu.

ölmek yerine, aziz martin, tarihin en etik dışı ancak çığır açan tıbbi deneylerinden birinin istemeden de olsa denekliğini yaptı.

onu kurtaran ordu cerrahı dr. william beaumont, yaranın kalıcı bir mide fistülü oluşturduğunu, yani yaşayan bir insan midesine açılan gerçek bir pencere olduğunu fark etti.

beaumont, on yılı aşkın bir süre boyunca st. martin'i hizmetçi ve denek olarak tuttu, sindirimi gerçek zamanlı olarak gözlemlemek için midesine bir iple yiyecek sarkıttı ve sıklıkla mide sularını emerek dünyanın dört bir yanındaki kimyagerlere postayla gönderdi.

st. martin, esir alanından defalarca kaçtı ve ancak yoksulluktan dolayı geri döndü; beaumont ise sindirim sistemi hakkındaki anlayışımızı devrim niteliğinde değiştiren bulgular yayınlayarak, hayatını yan tarafında bir delikle geçiren bir adamın çektiği acılar üzerine kurulu mirasını sonsuza dek pekiştirdi.