1901 yılında, massachusetts, haverhill'de bir doktor olan dr. duncan macdougall, insan ruhunun ölçülebilir bir ağırlığa sahip olduğuna ikna olmuştu. bir ruhun bedeni terk ettiği anı tam olarak yakalayabileceğinden ve kütlesini kaydedebileceğinden emin olarak bir dizi ürkütücü deneye girişti.

macdougall, son derece hassas bir endüstriyel teraziyle donatılmış özel bir yatak tasarladı. ardından, ölümcül hastalığa yakalanmış altı hastayı bu cihaza yerleştirerek, yaşamları sona ererken kilo değişimlerini dikkatle izledi.

en ünlü vakası, tüberkülozdan ölmekte olan bir adamın ölüm anında tam 21 gram kaybettiği iddiasıdır. diğer hastalarda farklı kilo değişiklikleri veya hiç kilo kaybı görülmezken (macdougall bunu teknik sorunlara veya vücut sıvılarına bağlamıştır), bu özel 21 gramlık kaybı kesin kanıt olarak ilan etmiştir.

daha sonra deneylerini 15 köpeğe genişletti ve hiçbirinde kilo kaybı gözlemlemedi; bunu hayvanların ruhsuz olduğuna dair bir başka kanıt olarak yorumladı. ancak, geniş bilim camiası, ciddi metodolojik kusurlar, çok küçük örneklem boyutu ve önermenin açıkça bilim dışı doğası nedeniyle bulgularını derhal reddetti.

bilim tarafından tamamen reddedilmesine rağmen, "21 gramlık ruh" kavramı popüler kültürde varlığını sürdürmüş ve ölçülemeyeni ölçme arayışında tuhaf ve garip bir şekilde özgün bir tarihsel dipnot olarak bir asırdan fazla bir süre sonra da varlığını korumuştur.