howard kelly ve bir bardak sütün bedeli

howard kelly, yetim bir gençti ve büyük bir yoksulluk içinde yaşıyordu. hayatta kalmak ve eğitimini finanse edebilmek için sokak sokak dolaşıyor, kapı kapı dolaşarak ufak tefek eşyalar satıyordu.

bir gün, cebinde tek kuruş kalmadı. açlıktan midesi kazınırken, yakındaki bir eve yaklaşıp biraz yiyecek istemeye karar verdi. utanıyordu, ama içinde garip bir kararlılık vardı: yardım edilse de edilmese de, deneyecekti.

derin bir nefes aldı, elini kaldırdı ve birkaç kez zile bastı. kapıyı son derece güzel bir genç kadın açtı. ve howard’ın topladığı tüm cesaret bir anda silinip gitti. yiyecek istemeye dili varmadı. sadece kekeleyerek sordu:

— şey… bir bardak su alabilir miyim?

genç kadın, onun halinden hemen aç olduğunu anladı. sessizce içeri gitti, sonra elinde büyük bir bardak sütle geri döndü. howard sütü yavaşça içti, her yudumun tadını çıkararak. ardından sordu:

— size ne kadar borçluyum?

kadın tatlı bir gülümsemeyle cevap verdi:

— borcunuz yok. annem bana iyiliklerin karşılık beklenmeden yapılması gerektiğini öğretti.

howard, gözleri dolarak yanıtladı:

— o zaman… teşekkür ederim. tüm kalbimle…

o evden ayrılırken sadece karnı doymuş değil, insanlığa olan inancı da tazelenmişti.
“dünyada bu kadar cömert ruhlar olduğu sürece, her şey tamamen kötü olamaz,” diye düşündü.

yıllar geçti...

küçük bir köyden gelen bir kadın ağır bir hastalığa yakalandı. hiçbir yerel doktor ne olduğunu anlayamıyordu. sonunda büyük bir şehre, uzmanlara gönderildi. bu uzmanlardan biri de dr. howard kelly idi. kadının geldiği köyün adını duyunca yüz ifadesi değişti. hemen ayağa kalktı ve kadının odasına gitti. kadın yorgunluktan uyuyordu. ve howard onu görür görmez tanıdı: süt verdiği o genç kadındı.

kadının dosyasını büyük bir dikkatle inceledi. sonuçlar pek iç açıcı değildi. kendi kendine, “hayır,” dedi. “onu kurtarmak için elimden gelen her şeyi yapacağım.”

ve gerçekten de öyle yaptı. sekiz ay boyunca, bütün bilgisini, tüm emeğini ve yüreğini bu kadının sağlığına adadı. ve sonunda… onu kurtardı. kadın artık güvendeydi.

bir gün, hastane faturasının getirilmesini istedi. rakam çok büyüktü. ancak faturayı eline alıp kalemiyle altına şu notu düştü ve hastaya gönderilmesini istedi:

“borcunuz ödendi… bir bardak sütle. — dr. howard kelly”

kadın, faturayı titreyen elleriyle açtı. gözleri hemen en alt satıra takıldı. ve gözyaşları yanaklarından süzüldü. kalbi şükranla dolup taştı.

howard atwood kelly (1858 – 1943) kurgu bir karakter değil, modern tıbbın öncülerinden biridir. abd’nin ilk tıp araştırma üniversitesi olan johns hopkins üniversitesi’nin kurucularındandır. bu dokunaklı hikâye, onun gerçek yaşam öyküsüne dayanmaktadır ve biyografisinde yer almıştır.

Bir Fincan Kahvenin Kırk Yıl Hatırı Vardır Atasözünün Hikayesi