bu sözün kaynağı hitchhikers guide to the galaxy (otostopçunun galaksi rehberi)'nin ilk kitabında aşağı yukarı şöyle anlatılmıştır:
...

"dünya'da aslında insanlardan başka iki canlı türü daha bildiğimiz anlamda zekaya sahiptir ve bunlardan birisi de yunuslardır.(diğerini karıştırıp bir spoiler daha vermeyelim hiç yoktan.) yerkürenin vogonlar tarafından yok edileceğini önceden farkedip insanları uyarmaya çalışan yunusların uyarı işaretleri ne yazık ki gösteri havuzlarında, izleyicileri eğlendirmek için yapılan atlama ve zıplama hareketleriyle karıştırılmış ve kimse durumun ciddiyetini farkedemeden onlara yıllarca gülmüş, başlarını okşamış ve balık atmakla yetinmiştir. bunun üzerine durumdan umutlarını kesen yunuslar da kendi imkanlarıyla (artık nasılsa) dünyadan ayrılmıştır. bu ayrılma olayından önce son bir kez insanlara mesaj bırakmışlar ve ne yazık ki bir gösteri havuzundaki yanan çamberlerden atlamaktan ibaret zannedilen hareketleri sırasında söylemeye çalıştıkları şeydir "elveda ve bütün o balıklar için teşekkürler"."
...

bana, farkında olmadan hatırı sayılır bir iyiliği dokunan insanlardan ayrılmak zorunda kaldığımda, içimden veya onların yüzüne karşı sarfettiğim veda cümlesidir aynı zamanda. ne yazık ki bu güne kadar bu cümlenin ifade ettiği anlamı kavrayan birisine rastlamadım; rastlasam tam olarak ne değişirdi bilemiyorum aslında; gene de bir şeylerin değişmesini isterdim...

douglas adams'ın otostopçunun galaksi rehberi serisinin 4. kitabının ismi ve de dünyanın en güzel veda cümlesidir bu.

balıklar yerine herhangi bir kelime konulsa balıklar kadar etki edemez diye düşünüyorum. kitabı okuduğum için mi yoksa bu cümleyi bir kalıp olarak benimsediğim için mi, bilemiyorum. hayatımıza giren, iyisiyle kötüsüyle yer edinmiş ve anılarıyla giden birisi için şu cümleyi kullanmak, en az o kişiden uzaklaşmak kadar hüzünlü bir durum. çünkü balıklar burada çok güzel bir metafor. o kişinin bize kattığı her şey aslında.

beraber geçirdiğimiz vakitler, birlikte eğlendiğimiz, mutlu olduğumuz, üzüldüğümüz, ağladığımız...o kişinin bize kattığı, bize yaşattığı her duygu, her güzel ve kötü şey, hepsi o "balıklar"ın içinde. bu cümle o kadar mükemmel bir veda cümlesi ki, boş yere harcanmaması gereken ama anlamı itibarıyla doğru kişiye kullanıldığında sizde boşluk hissi oluşturacak potansiyelde.

tabii elbette bu veda cümlesinin bir de bize karşı kullanıldığı versiyonu var ama şahsen o deneyimi yaşamadım. çevremde benden başka kullanan da görmedim. bunun sebebi kitabı okuyan kişi sayısının az olmasından dolayı da olabilir, söylenecek kadar iyi insan sayısının az olmasından dolayı da ama bana ikinci ihtimal daha olası geliyor. çünkü günümüzde çoğu veda bir tarafın daha fazla acı çekerek bittiği bir serüvene dönüşüyor.

o yüzden hayatımıza giren, bizde genel itibarıyla güzel izler bırakan ama birlikte daha fazla yürüyemediğimiz insanlara karşı kullanmak lazım bu veda cümlesini. bize kattığı her şey adına, verdiği bütün balıklar için teşekkür ederek...