çölde ölmek üzere olduğunu düşünen bir avukatın ağzından kaçan tek bir isimken, dokuz yıl sonra better call saul’un en sevilen kötü adamına dönüşen karakterdir. ayrıca salamanca soyadını taşıyıp kaba kuvvet yerine gülümsemesini ve zekâsını kullanan, gus fring’e denk tek rakiptir.

Malum sahne

Uyarı: Spoiler içerir.

breaking bad’in ikinci sezonunda walt ve jesse, saul goodman’ı kaçırıp çölde kazılmış bir çukurun başında diz çöktürüyor. saul ölümle burun buruna gelince paniğe kapılıyor ve suçu hemen başkasına atıyor, "ben değildim! ignacio’ydu, o yaptı!" sonra karşısındakilerin kartel adamı olmadığını anlayınca rahatlıyor ve o meşhur soruyu soruyor, "sizi lalo göndermedi mi?" jesse lalo’nun kim olduğunu sorunca da saul "hiç kimse" deyip geçiştiriyor. o gün o çölde ağzından kaçan bu iki isim, breaking bad boyunca bir daha hiç anılmadı. ne ignacio’yu gördük ne de lalo’yu, ikisini de unuttuk. ama senaristler unutmamış. vince gilligan sonradan lalo’yu her zaman önemli bir karakter olarak gördüklerini ve karakterlerinin geçmişte yaptıklarını çok yakından takip ettiklerini anlatıyor. ignacio, better call saul’un daha ilk sezonunda (bkz: nacho varga/@pegassi) olarak karşımıza çıktı. lalo içinse işler o kadar kolay olmadı. gilligan ve peter gould, lalo’yu breaking bad’in ikinci sezonundan beri bir "öcü" gibi düşündüklerini ama kişiliğini ve motivasyonlarını bir türlü oturtamadıklarını söylüyor. gould aslında lalo’yu daha ilk sezonda dahil etmek istemiş, gecikmenin sorumluluğunu da gilligan üstlenmiş. sonunda lalo, 2018'de dördüncü sezonun coushatta bölümünde ekrana geldi. saul’un "hiç kimse" dediği adam, o cümleden tam dokuz yıl sonra hayat buldu ve dizinin en sevilen kötü karakterlerinden birine dönüştü.

Malum giriş

peki bu kadar uzun süre bekletilen, kötü bir karakter neden bu kadar sevildi?

çünkü gould’un vardığı sonuç çok netti. lalo diğer salamanca'lara benzememeliydi ve gus fring’e denk bir rakip olmalıydı. tony dalton başta bu kadar sevimli bir karakter olarak düşünülmemiş. yapımcılar jimmy gibi umursamaz, haylaz, neşeli ama kötü adam tarafında duran birini istemiş. gilligan ve gould, dalton’a lalo’yu "narkoların prensi" olarak düşünmesini söylemiş. gould da dalton için "çekicilik, neşe ve tehdit" üçünün bir arada olduğunu söylüyor. ufak bir detay daha var. lalo’nun adı, görevimiz tehlike’nin o meşhur müziğini besteleyen lalo schifrin’den geliyor. salamanca ailesine bakınca, lalo salamanca'yla aralarındaki farkı daha iyi anlıyoruz. tuco tam bir manyak, hector öfkesini hiç saklamayan sabırsız bir adam, ikizler yani marco ve leonel ise tek kelime etmeden verilen görevi yerine getiren ölüm makineleri. lalo ise ilk sahnesinde nacho’nun karşısına oturup ona gülümseyerek yemek ikram eden bir adam. ama bu gülümsemenin arkasında aslında bambaşka bir adam var. lalo daha gençken amcası hector’la birlikte bir otel sahibine işkence edip onu yakmış ve oteldeki resepsiyon zilini hatıra olarak saklamış. o zili yıllar sonra tekerlekli sandalyedeki hector’a hediye etti. breaking bad’de hector’un gus’u havaya uçuran bombayı tetiklemek için çaldığı zil, işte o zildi. yani lalo öldükten sonra bile gus’un sonunu getiren şeyin içinde onun bir parçası vardı.

lalo’yu diğer salamanca'lardan ayıran asıl şey ise inatçılığı ve dedektif zekâsıydı. gus’a hiçbir zaman güvenmiyordu. onun için "aramızda yürür, ama bizden değildir" şeklide düşünüyordu. aynı zamanda daha dizideki ilk günlerinde mike’ı takip etti, gus’un gizli projesinin izini sürdü, gus’un adamıymış gibi davranıp werner ziegler’den bilgi koparmaya çalıştı. ama asıl ustalığını hayatta kalırken gösterdi.

videodaki sahne tam olarak o gecenin başlangıcı

saat gecenin bilmem kaçı, lalo ateşin başında oturuyor ve nacho’ya "gece kuşusun demek, uyumaz mısın?" diye soruyor. nacho "bu gece uyumadım" diyor. lalo ise "ben hiç uyumam, bir bilemedin iki saat, benim için yeterli" diye cevap veriyor. ayrıca lalo'nun bu lafı öylesine söylemediğini, yani gerçekten o kadar az uykuyla bile idare edebildiğini, gus'ın labarotuvarını araştırırken gösterilen rutininden doğrulayabiliyoruz:

nacho o gece gus’un tetikçilerine kapıyı açacak. aslında lalo gibi bir adam birine hemen güvenip onu evine kadar almazdı, fakat hatırlarsanız nacho'nun lalo'nun güvenini kazanmak için polis baskını yapılacak eve girip zulayı kurtarması, lalo'nun güvenini kazanmasını sağlamıştı. neyse baskın oluyor ve lalo uyanık olduğu için baskından sağ çıkıyor, saldırganları tek tek öldürüyor ve hayatta kalan tetikçiye lalo’nun öldüğünü haber verdiriyor:

sonra kendisine benzeyen bir adamı öldürüyor ve cesedini kendi cesediymiş gibi gösteriyor:

burada yine lalo'nun ne kadar zeki bir adam olduğunu anlayabiliyoruz, çünkü bu kendisine benzeyen adama sanki hayır yapıyormuş gibi diş tedavisi hediye etmiş. yani lalo, "ulan olur da ilerde kendimi ölmüş göstermem gerekirse, her şey hazır olmalı!" mantığıyla, adamın diş kayıtlarıyla kendi diş kayıtlarının örtüşmesini sağlamış. neyse herkes onu ölü sanarken lalo almanya’ya gidiyor, werner ziegler’in eşi margarethe’yle tanışıyor, evine girip werner’in eşyalarını karıştırıyor ve bulduğu küçük bir parçanın üzerindeki üretici etiketinden yola çıkarak werner’in ekibinden casper’a ulaşıyor. casper’ın ağzından gus’un devasa bir meth laboratuvarı inşa ettiğini öğreniyor. yani bir kartel üyesi, tek başına ve elinde tek bir etiketle, gus fring’in yıllarca sakladığı sırrı çözüyor.

işte burada lalo ile gus’un aslında birbirinin aynası olduğunu görüyoruz

ikisi de kibar, ikisi de sakin, ikisi de gülümseyerek konuşan adamlar. ama gus’un kibarlığı bir duvar, lalo’nunki ise bir oyun. gus duygularını yıllarca içine gömüp bir gün o duvarın arkasından vurmak için bekleyen biri, lalo ise duygularıyla oynayan, karşısındakini eğlenerek ve konuşarak çözen biri. gus hiçbir zaman sahneye çıkmak istemez, lalo ise seyircisiz yaşayamaz. ve lalo’nun sonunu getiren şey de tam olarak bu oldu. laboratuvarı bulduğunda gus’u hemen öldürmedi, onu don eladio’ya kanıt olarak göstereceği bir video çekmek için yanında götürdü, çünkü haklı olduğunu herkese göstermek istiyordu:

gus da lalo’nun bu zaafını çok iyi biliyordu. onu oyalayıp konuşturdu, önceden laboratuvara sakladığı silaha ulaştı ve ışıkları kesip lalo’yu boğazından vurdu. aslında gustavo'nun o laboratuvara silah saklaması bile, lalo'nun ne denli zeki ve korkutucu biri olduğunu anlatıyor. yani gus, lalo'nun laboratuvarı bulacağından o kadar emin ki, bulduğunda ne yapacağını düşünüyor, düşündüğü gibi de oluyor. onu vuruyor ve lalo yerde, kendi kanında boğulurken gülüyordu.

bence bu kahkaha çaresizlikten ya da delilikten değildi. herkes ona gus’un temiz olduğunu söylemişti, don eladio bile onu dinlememişti. ama lalo haklıydı. baştan beri haklıydı. laboratuvarı bulmuş, gus’un yıllarca sakladığı sırrı kendi gözleriyle görmüştü. belki ölüyordu ama oyunu çözen kişi oydu. o kahkaha, kaybettiği anda bile haklı çıkmış bir adamın kahkahasıydı. belki de kendi kibrine gülüyordu, ya da gustavo'nun günün birinde mutlaka alt edileceğini düşünüyordu, kim bilir.

korkudan titreyen bir avukatın "sizi lalo göndermedi mi?" repliğiyle öylesine geçiştirilen bir isim, yıllar sonra gus fring’i köşeye sıkıştıran, dizinin en çok konuşulan karakterlerinden birine dönüştü. salamanca soyadını taşıyan herkes kaba kuvvetle hatırlanırken, lalo gülümsemesiyle iz bıraktı. büyük adamdı vesselam.

Film ve Dizilerde Neden Bazı Kötü Karakterleri İyilerden Daha Çok Seviyoruz?