Yayınlarıyla Nazileri Baştan Çıkarıp Şüpheye Boğan Radyocu: Üç Öpücüklü Vicky

II. Dünya Savaşı’nın en tuhaf psikolojik operasyonlarından birinde, buğulu sesi ve üç küçük öpücüğüyle Alman askerlerinin zihnine sızan bir kadın vardı: Üç Öpücüklü Vicky.
Yayınlarıyla Nazileri Baştan Çıkarıp Şüpheye Boğan Radyocu: Üç Öpücüklü Vicky

“merhaba çocuklar… işte yine buradayım, üç öpücüklü vicky’niz.”

yumuşak, baştan çıkarıcı, güven veren. ardından üç küçük öpücük havaya savrulurdu. bazı geceler radyo parazitlerle dolup taşardı. müttefik ve nazi güçleri birbirlerinin yayınlarını bastırmaya çalışır, frekanslar uğultu ve cızırtıyla kirlenirdi. ama o kadının sesi, bütün o karmaşanın içinden sıyrılıp berrak bir şekilde ulaşırdı kulaklara.

1944 yazında, britanya kıyılarının açıklarında sessizce devriye gezen bir alman denizci için bu ses, geride bıraktığı nişanlısı olabilirdi. yıllardır uzayan savaşın ortasında, dar bir u-botun metal duvarları arasında sıkışmışken, vicky’nin sesi bir kafede içilen ren şarabını, loş ışıkta edilen dansları ve “i love you truly”nin almanca sözlerini hatırlatıyordu.

ama o sesin ardında bekleyen sarışın, mavi gözlü bir alman sevgili yoktu. londra’nın 40 mil kuzeyinde, dikenli tellerle çevrili eski bir ingiliz malikânesinde, mikrofonun başında koyu saçlı, koyu gözlü, yarı yahudi 21 yaşında bir kadın duruyordu: agnes bernauer. o, nazilerden bir kez kaçmıştı. şimdi onlara karşı savaşın en yeni silahını kullanıyordu: radyoyu.

joseph goebbels’in yönettiği alman propaganda bakanlığı yıllardır bilgi alanını kontrol ediyordu. 1933’ten itibaren üretilen volksempfänger radyoları, nazi mesajlarını alman evlerine taşımıştı.

britanya ise görünürde “gerçek” haberle yetiniyordu; bbc avrupa servisi almanya’ya yayın yapıyordu. fakat perde arkasında başka bir yapı daha vardı: political warfare executive. amaçları yalan bilgi ile nazileri yanıltmak ya da alman halkını doğru bilgilendirmekti.

“pwe” iki sahte alman istasyonu kurdu. yayınlar, nazi radyosundan ayırt edilemeyecek kadar gerçekçi hazırlanıyordu. müzik, spor sonuçları, cephe haberleri… sadece aralarda çokta abartmadan nazilerin çok kayıp verdiği ya da savaşın iyi gitmediği gibi küçük bilgiler veriyorlardı. yani alman halkını ve askerlerini minik minik kuşkuya ve karamsarlığa sürüklüyorlardı.

agnes’in hikâyesi berlin’de başlamıştı. yahudi olan ailesi nazilerce yok edilince londra’ya kaçmıştı ama orada da tüm mülteciler gibi “düşman yabancı” görülüyordu. 1944’te bir müzik seçmesinde amerikan ve ingiliz gizli servisi görevlileri sesinden çok etkilenince kaderi değişti. radyoda şarkı söylemeye başladı ama ona verilen şarkılar hep cinsellik ve aşk ya da aldatma içerikli sözlere sahipti. buğulu ve seksi sesiyle söylediği şarkılar alman radyo kanallarında yayınlanmaya başlandı.

ardından asıl işi başladı. vicky mit drei küssen. üç öpücüklü vicky. her hafta üç gece, seksi ve buğulu tarzıyla alman askerlerine sesleniyordu: “birlikte yavaş bir dans etsek… şimdi burada, mikrofonun başında hayal kuruyorum…” vicky yalnızca baştan çıkarmıyordu. askerlere şu soruyu fısıldıyordu: bütün bunlara değer mi?

mektuplar gelmeye başladı. firar etmiş bir alman askeri, “öpücüklerini unutma,” diye yazdı. nazi askerleri savaşmak değil, evlerine eşlerine sevgililerine dönmek istiyorlardı. firarlar artmıştı. alman makamları bile yayınlardan korkuyordu; gizli notlarda “tehlikeli düşman propagandası” uyarıları yer aldı.

hitler’in karargâhındaki subaylar bile istasyonu dinliyordu. führer’e brifing veriliyordu. asıl korku yalanlar değil, radyo yayınlarındaki rahatsız edici doğrulardı. hatta içeride bir köstebek olduğundan şüpheleniyorlardı.

1945 baharında savaş sona yaklaşırken müttefikler nazilere ağır hava saldırılarına başladılar ve radyo yayınlarında halka “subaylar ve zenginler tahliye edilirken halk evlerinde kalıp direnecek” şeklinde anonslara başladılar! gerçekten de batı almanya’da karışıklık çıktı. panik yayıldı. halkın bir kısmı evlerini terk edip ülkeden çıkmaya çalıştı.

29 nisan 1945’te korsan radyolar şu haberi verdi: “führer’in ölümünün yakında açıklanması bekleniyor.” ertesi gün hitler intihar etti. bir hafta sonra almanya teslim oldu. 1 mayıs sabahı agnes bernauer savaşı mikrofon başında bitirdi:

“sag beim abschied leise servus…”
“elveda derken sessiz ol.”

tarihin en güçlü dezenformasyon silahlarından biri, üç küçük öpücükle başlamıştı.