Kaçırılıp 7 Yıl Boyunca Tabutta Tutulan Colleen Stan'in Korkunç Esaret Hikayesi

1977 yılında, yirmi yaşındaki colleen stan, kuzey kaliforniya’da bir arkadaşının doğum gününe gitmek için evinden ayrıldı. o yıllarda otostop, gençler için sıradan bir yolculuk biçimiydi. colleen de defalarca denemiş, hiç sorun yaşamamıştı. yolda durdu, başparmağını kaldırdı ve hayatının yönünü sonsuza dek değiştirecek arabayı bekledi.

ilk duran birkaç arabaya güvenemeyerek binmedi, bu kez duran araçta genç bir çift ve bebekleri vardı: cameron ve janice hooker. bebek, colleen için bir güven işaretiydi. kötü niyetli olamazlardı. arabaya bindi. colleen, o an bunun yedi yıl sürecek bir esaretin başlangıcı olduğunu bilmiyordu.

bir benzin istasyonunda durdular. colleen tuvalete gitti. yıllar sonra o anı şöyle anlatacaktı: “içimde bir ses bana, pencereden atla ve kaç dedi. ama ben o sesi susturdum… ve arabaya geri döndüm.” araca döndüğünde yan koltukta bir tahta kutu vardı. kısa süre sonra cameron arabayı tenha bir yola çevirdi. bıçağını çıkardı. colleen’in elleri bağlandı, ağzı kapatıldı ve o kutu başına geçirildi. ışık yoktu. ses yoktu. zaman yoktu. red bluff’taki eve götürüldü. bodrumda zincirlendi. dediklerini yapmazsa öleceğini söylediler. ardından onu tabut benzeri bir kutuya kapadılar, insanın aklının kabul etmekte zorlanacağı bir aşağılanma ve şiddet başladı.

bu olaydan önce janice, cameron’un janice’in yerine geçecek bir köle yakalamasın konusunda bir anlaşmaya varmışlardı. çünkü cameron o zamana kadar cinsel bağlama fantezilerini janice üzerinde uyguluyordu. günün 23 saatini, bodrumdaki tabut benzeri bir kutuda geçiriyordu. karanlık, sessizlik ve yalnızlık… zaman kavramı yoktu. yedi ay sonra önüne bir sözleşme konuldu: artık bir “köle”ydi. cameron onun efendisiydi.

cameron, colleen’in zihnini yavaş yavaş ele geçirdi. ona “the company” adında gizli, güçlü bir örgütten bahsetti. kaçarsa onu ve ailesini bulacaklarını, acımasızca öldüreceklerini söyledi. colleen korkudan buna inandı. yattığı kutunun yanındaki duvara, daha önce kaybolan ve cesedi hiç bulunamayan başka bir kurban olan marie elizabeth spannhake’in fotoğrafını koymuşlardı, böylece artık korkudan başka bir şeyi tutunacak bir şey kalmamıştı.

cameron karısına söz verdiğinden kızla cinsel ilişkiye girmiyordu ama ona farklı cisimlerle tecavüz ediyordu. daha sonra kızı kapadıkları kutuyu, kendi yatak odalarındaki su yatağının altına taşıdılar hatta janice doğum yaparken zavallı kız o kutuda kapalı haldeydi. bazen kutudan çıkarılıyor, evi temizlemesine izin veriliyordu. bazen bahçede çalışıyordu. hatta bir kez gidip ailesini ziyaret etmesine izin verdiler! ailesi onun bir tarikata katıldığını düşünüyordu. onu kaybetmemek için fazla soru sormuyorlardı. colleen ise gerçeği anlatmaya cesaret edemiyordu çünkü ailesini öldürülebilirdi. cameron kıza fazla özgürlük verdiğini düşünerek sonraki 3 yıl boyunca kızı gene günde 23 saat kutuya kapadı. onu yemek kırıntılarıyla besledi.

derken bir gün cameron, karısı janice’e colleen’i ikinci eşi yapmak istediğini söyledi. janice bu fikre dayanamadı. yedi yıl boyunca susmuştu. ama artık susamadı. bir gün colleen’e gerçeği söyledi: “the company diye bir şey yok. tarikat yalan. cameron seni kandırdı. kaçabilirsin.” colleen’in dünyası o an yıkıldı. korkuyla örülmüş bütün duvarlar bir anda çöktü. ve colleen kaçtı.

bir otogara gidip hooker’ı arayarak onu terk ettiğini söyledi (röportajlarında bunu duyan hooker’ın ağlamaya başladığını anlatmıştır). daha sonra otobüse binerek evine döndü. takip eden aylarda polise gitmedi; hooker’ı düzenli olarak aramaya devam etti. üç ay sonra janice, dokunulmazlık karşılığında kocasını polise ihbar etti. 19 yaşındaki marie elizabeth spannhake’i kaçırdığını, işkence ettiğini ve öldürdüğünü sonrasında colleen’e yaptıklarını anlattı.

cameron hooker yargılandı ve adam kaçırma, cinsel saldırı ve işkence suçlarından 104 yıl hapis cezasına çarptırıldı. mahkeme salonunda hâkim şu sözleri söyledi: “karşılaştığım en tehlikeli psikopatsın.” colleen içinse özgürlük yeni bir başlangıçtı. uzun yıllar terapi gördü. aile kurdu. başkalarına yardım etti. özgürlüğünü kutlamayı öğrendi. her yıl kaçtığı günü, ailesiyle birlikte deniz kenarında kutladı.

ama durun! bizim sapık cameron iyi halden serbest bırakılabilir! duruşması 26 ocak 2026 tarihinde. yani bu öykü belki de tam olarak mutlu sonla bitmeyecek, kim bilir?!