Japonlar Neden 1200 Yıl Boyunca Et Yemedi?

japonya, yaklaşık 1.200 yıl boyunca budist temelli et yasakları altında yaşadı ve bu dönemden, kendisinden önceki büyük mezarları inşa eden insanlardan 8 cm daha kısa çıkarak geçti.

675 yılında imparator tenmu, tarım sezonu boyunca sığır, at, köpek, maymun ve tavuk eti yenmesini yasaklayan bir ferman yayımladı. budizm yayıldıkça bu yasaklar yeniden ilan edildi ve kapsamları genişletildi. sonraki bin yılın büyük bölümünde et yemek, toplumda saygın kabul edilen insanların kaçındığı bir davranış hâline geldi. 1687 yılında şogun tsunayoshi daha da ileri giderek, bir köpeğe zarar vermeyi dahi ciddi bir suç hâline getiren merhamet yasaları'nı yürürlüğe koydu.

japon antropologlar, farklı dönemlere ait uyluk kemiklerini ölçtüler. japonya'nın tarihöncesinden modern döneme uzanan kayıtlarında görülen en uzun insanlar, büyük anahtar deliği şeklindeki mezarların yapıldığı kofun döneminin erkekleriydi; boyları yaklaşık 163 cm'di.

bundan sonra iskeletlerin boyu yüzyıl yüzyıl küçüldü. edo dönemine gelindiğinde ortalama erkek boyu yaklaşık 155 cm, ortalama kadın boyu ise 145 cm olmuştu. bu, japonların tarih boyunca ulaştığı en düşük ortalama boydu.

sonra modern dönemde et ve süt japonya'ya yeniden girdi. bugün japon erkeklerinin ortalama boyu yaklaşık 171 cm; yani kofun dönemindeki atalarından bile daha uzunlar.

1.200 yıllık dindarlık döneminde kaybedilen 8 cm, sığır eti, domuz eti ve sütün geri dönmesinden sonra bir asırdan biraz uzun bir sürede 16 cm olarak geri kazanıldı.

japonya, dünyanın birçok yerinde pirinç ve sebzelerin uzun ve sağlıklı bir yaşamın temelini oluşturduğunun kanıtı olarak gösteriliyor.

ancak japonya'nın kendi mezarlıkları, 1.200 yıllık pirinç ve sebze ağırlıklı beslenmenin insanların boyu üzerinde ne yaptığını kayda geçiriyor.