İlk İnsanların, Bütün Günlerini Yemek Arayarak Geçirdiği Gerçeği

Şu bilgiler bunu okuyan modern insana çok farklı ve düşündürücü gelecek gibi...
İlk İnsanların, Bütün Günlerini Yemek Arayarak Geçirdiği Gerçeği

ilkel insanın çok az zamanı vardı; sizi temin ederim, çağımızdaki işadamının zamanı bile onunkinden çoktu. sabahtan akşama kadar ormanda ya da açık arazilerde dolaşıp yiyecek arıyor ve yenebilecek her şeyi kendisinin ya da çocuklarının ağzına tıkıştırıyordu. insan uyanık olduğu tüm vakti işte böyle, yiyecek arayarak ve bulduklarını yiyerek geçiriyordu. çünkü gördüğünüz gibi, bulduğu yiyeceğin çoğunu yemek zorundaydı. eğer mönünüz, böğürtlen, yemiş, ağaç filizi, yaprak, larva ve bu tür başka küçük şeylerden oluşuyorsa çok fazla şey yemeniz gerekir.

bugün bir geyik sürüsü nasıl tüm zamanını yerde biten küçük bitkileri arayıp bulmak ve yemek için tüketiyorsa insan sürüsü de çok eskiden aynı şeyi yapıyordu. bütün gün yiyecek aramasına rağmen karnını tam olarak doyuramıyordu. peki ya bütün gününü yiyecek aramakla geçiriyorsa çalışmaya nasıl vakit buluyordu?

çalışma dediğimiz şeyin sihirli gücü sayesinde. çalışmak sadece zaman almıyor zaman da kazandırıyordu.

başka birinin sekiz saatte yapabildiği işi dört saatte yapmayı başarırsanız, bu sizin dört saat kazandığınız anlamına gelir. bir işi yapmak için gereken zamanı yarıya indiren bir alet icat ederseniz, bu, daha önce bu işi yapmanız için harcadığınız zamanı yarıya indireceğiniz anlamına gelir.

hâlâ ilkel bir aşamada olsa bile insan bu zaman kazanma yöntemini keşfetti. aletine biçim vermek için saatlerce uğraşıyordu ama bu keskin aleti yaptıktan sonra ağaç kabuklarının altından larvaları sıyırmak çok daha kolay oluyordu. keskin bir taş aletle, bir ağaç dalının kabuklarını sıyırıp düzleştirmek uzun süren bir işti, ama bu düzgün sopayı kullanarak yenebilen bitki köklerini kazıp çıkarmak ya da otların arasına gizlenmiş küçük bir hayvanı dürtüp öldürmek çok daha kolay oluyordu.

böylece yiyecek toplama işi hızlandı ve bu da insanın çalışmak için daha çok zaman bulmasıyla sonuçlandı. yiyecek aramaya harcamak zorunda olmadığı saatleri artık alet yapmakla değerlendiriyordu. gitgide daha iyi, daha keskin aletler yapmaya başladı. alet yapımındaki her ilerleme insana daha çok yiyecek olarak geri döndü ve bu da sonuçta daha çok zaman kazandırdı.

kaynak: insan nasıl insan oldu - m. ilin & e. segal