Ya Bir Hayalet Korkutmak İstemezse?: Sevimli Hayalet Casper'ın Ortaya Çıkış Hikayesi
o, bir hayalet… ama bildiğimiz anlamda değil. o, karanlık koridorlarda yankılanan korkunun aksine, içinde saklı bir iyilik. o, çocukluğumuzun bir anısı, bununla beraber bir yalnızlık hikayesi ve belki de en önemlisi, anlaşılma arzusunun sembolü. onun adı casper.
bu arzuyu, isminin içinde saklı olarak görmekteyiz. çünkü casper kelimesinin zeminine indiğimizde farça gizbar, gasbar, caspar... kelimelerinden geldiğini görürüz. bu da hazineci, hazine koruyucusu veya hazineden sorumlu kişi anlamına gelmektedir. belki de bundan kaynaklı, casper da içinde büyük bir iyilik ve anlaşılma arzusu taşımaktadır. belki de bu isim kasıtlı olarak tercih edilmiştir.
neyse devam edecek olursak: casper’ın doğuşu, öyle büyük bir planın ya da devasa bir stüdyonun ürünü değildir. 1930’ların sonunda, bir yazarın zihninde beliren basit ama güçlü bir soruyla başlar:
“ya bir hayalet korkutmak istemezse?”
bu soru, dönemin var olan algısını altüst eden bir fikrin ilk adımıydı. çünkü o güne kadar hikayeler hayaletleri hep korkutucu, lanetli, tehdit eden ve musallat olanın bir temsilcisi olarak anlatmaktadır. ancak dostumuz casper, bu kalıbı kırmak için doğmuştur.
yazar seymour reit ve çizer joe oriolo, kafa kafaya vererek bu fikri ete kemiğe dönüştürmeye başladılar.
bunun için yuvarlak hatlara sahip, sevimli ve tehditkar olmaktan uzak bir karakter yarattılar. casper’ın görünümü bile bir mesaj taşıyordu. daha çok küçük sevimli bir çocuğa benzeyen karakterimiz, korkulacak değil, anlaşılacak bir varlık olarak hayata gelmişti. ancak çoğu yaratım sürecinde olan şeyler gibi bu fikir de, ilk başta beklenen ilgiyi görmedi. çünkü ilk olarak bir çocuk kitabı olarak tasarlanan proje, yayın dünyasında kendine yer bulmakta zorlandı (vay be arkadaş o zaman da kimse okumuyormuş...). şöyle bir baktığımızda casper, bir başarı hikayesi sayılmazdı.
fakat iyi şeylerin her daim bir zamana ihtiyacı vardır. daha sonra casper’ın gelişmekte olan animasyon dünyasına adım atmasıyla kaderi değişti diyebiliriz. takvim 1945'i gösterdiğinde haklarını satın alan famous studios the friendly ghost adlı kısa film, onun gerçekten doğuşu olmuştu. bu filmde casper’ın temel fikri açıkça ortaya konulmuştu. o, insanları korkutmak istemez, fakat insanlar ondan korkardı. yaklaşmak ister, ama herkes ondan kaçardı. ve sonuç olarak, iyi olmasına rağmen hep bir şekilde yalnız kalırdı.
casper insanları o kadar etkilemişti ki bazı fan teorilerinde ve the simpsons'ın bir bölümünde 1954 hayata geçirilen richie rich'in ne kadar benzediği konuşulmuştur. hatta casper'in reenkarne olarak richie rich adıyla tekrar hayata döndüğü düşünülmüştür (richie rich o kadar zengin olmasına rağmen aynı casper gibi çok iyi bir karakterdir).
tabii ki bu ün onu çizgi filmlerden beyaz perdeye uzanan bir yolculuk yapmasını sağladı ve özellikle 1995 yapımı filmiyle daha geniş kitlelere ulaştı. ancak hangi formatta olursa olsun, onun hikayesi hep aynı kaldı. başta da söylediğim gibi anlaşılmak isteyen bir varlığın hikayesi.
sonuç olarak
casper’ın doğuşu ölüm ile başlayıp onu yalnızlığına itse de, gönüllerde o bir hayalet değildir. farklı olduğu için dışlanan, iyi niyetine rağmen kabul görmeyen bireyin temsilidir.
çünkü o bize hikayesinde şunu anlatır: bazen en büyük korku karanlık değil, yalnız kalmaktır. ve bazen en görünmez olan, en çok anlaşılmayı bekleyendir.