Tüm Zamanların Belki de En İyi Caz Albümü Kind of Blue'nun Şaşırtıcı Hazırlık Süreci
miles davis, caz tarihinin en etkili isimlerinden biri olmasına rağmen, 1959'da kaydettiği efsane albüm kind of blue için müzisyenlere neredeyse hiç prova yaptırmadı. albüm sadece iki kayıt oturumunda, toplamda yaklaşık dokuz saat gibi kısa bir sürede tamamlandı.
hatta bazı parçalarda müzisyenlere sadece birkaç nota ve kısa yönlendirmeler verildi, geri kalanı tamamen anlık doğaçlamaydı. miles davis, karmaşık akor dizileri yerine müzisyenlere sadece üzerinde dolaşabilecekleri temel modlar ve iskelet fikirler verdi. amaç belliydi. müziği fazla düşünmeden, olduğu gibi yakalamak.
bu yüzden ortaya çıkan şey kusursuz değil, canlı. hatta biraz riskli.
buna rağmen albüm, tüm zamanların en çok satan caz albümü oldu ve amerika kayıt endüstrisi birliği tarafından beş kat platin plak ile ödüllendirildi.
albümdeki so what parçası bunun en net örneği. parça çok basit. ama mesele bu değil. o basitliğin içinde kimse saklanamıyor.
o kayıtta çalan müzisyenler arasında john coltrane ve bill evans gibi devler vardı. bill evans, albüm notlarında bu müzikal çerçevelerin kayıt tarihinden sadece saatler önce verildiğini açıkça söylüyor. yani onlar bile parçayı stüdyoda, o anda keşfediyordu.
bugün "caz çok karmaşık" diye düşünülen şeylerin en ikonik örneklerinden biri aslında neredeyse hiçbir şeyin garanti olmadığı bir ortamda ortaya çıktı. ne net bir plan vardı, ne de tekrar tekrar cilalanmış bir yapı.
ve tam da bu yüzden işe yaradı.
miles davis burada sadece müzik yapmadı. kontrolü bilinçli olarak bıraktı.
ve tam da bu yüzden, ortaya çıkan şey sadece bir albüm değil, cazın yönünü değiştiren bir kırılma oldu.
Final notu
"how do you go to the studio with minimum stuff, and you come out with eternity?"
eternity, sanırım bu albümün tek kelimelik özetidir.