Sahneyi önden verelim

filmin ilk dakikalarında, ellis adası'nda 7 numaralı yaka kartı ile 52 numaralı yatakta karantinaya alınan küçük vito'nun söylediği şarkı, geleneksel bir sicilya halk şarkısıdır: (bkz: lu sciccareddu)

serinin her detayında olduğu gibi francis ford coppola bu şarkıyı da bilinçli seçer. vito'nun sicilyalı kimliği, ailesini kaybetmesi ve amerika'ya yalnız gelişi tek sahnede bir şarkıyla sembolize edilir. göçmenlerin isim yerine numarayla takip edildiği sistemde vito'nun artık bir “isim” değil, bir numara/kayıt nesnesi olduğu vurgulanır. ancak kimliği elinden alınsa da söylediği şarkıyla köklerine tutunmayı sürdürür.

ellis adası'nda 7 ve 52'ye indirgenen vito andolini, amerika'da vito corleone adıyla geçmişinden koparılmış ama bu kopuş sayesinde yeni ve güçlü bir kimlik inşa eden figüre dönüşür.

michael corleone'de ise süreç tersine işler

ilk filmde amerikan vatandaşı, savaş gazisi, üniversite mezunu olarak itibarlı bir kimlikle karşımıza çıkan michael, zamanla katı bir figüre dönüşür. don kimliği giderek isminin önüne geçer. ismi temiz ve meşru olan michael insani bağlamdan koparılır. vito, hiçbir şeyken bir kimlik inşa eder. michael ise her şeye sahipken kimliğini tüketir.

bu karşıtlık, filmin ilk serisindeki ofis düzenlemesinde bile gözümüze sokulur:

~ gücünü sergilemeye ihtiyaç duymayan bir düzen içerisindeki vito'nun masasının duruşu:

~ odanın merkezinde, duvara paralel ve makam/taht gibi daha sert, resmi ve mesafeli bir güç sembolü haline gelen michael'ın masasının duruşu:

vito'nun gücü saygıyla kabul edilirken, michael'ın gücü dayatılır.

vito, numaradan insana dönüşürken; gücünü sürekli kanıtlamak zorunda olan michael, insandan makama dönüşür.

7 ve 52 ile tanımlanmış, ezilmeyi yaşamış biri gücü sessiz kullanır.

michael'ın farkı da burada başlar.

Titanic'teki Ünlü Resim Çizme Sahnesinin Arkasındaki İlginç Mekanik