Pink Floyd'un Kült Şarkısı Comfortably Numb Nasıl Ortaya Çıktı?
Önden verelim şarkıyı
tüm dünyanın ortak olduğu bazı fikirler vardır; bunlardan biri de david gilmour’un comfortably numb solosunun dünyanın, belki de evrenin en iyi solosu olduğudur. bakın, ben uzaydan yeni döndüm; evrenin öbür ucunda ne sololar gördüm ama böylesine rastlamadım. hala müzik dinleme şansına sahipseniz, her gün hap niyetine bir doz bu şarkıyı alın; dert tasa kalmaz.
ama işin ilginç tarafı şu; comfortably numb bir çatışmanın ortasında doğmuştur. belki de onu bu kadar etkili yapan tam olarak budur. bilen bilir; pink floyd’un the wall döneminde, çirkin ördek yavrusu roger waters ile bebek suratlı david gilmour arasında ciddi gerilimler yaşanır. waters şarkının sözleriyle ilgilenirken, gilmour müzikal yapı ve melodi üzerine yoğunlaşır. bu yüzden ortaya çıkan eserler, iki farklı vizyonun çarpışıp birleştiği bir bileşkeye dönüşür.
şarkının temeli ise aslında roger waters’ın kişisel bir deneyiminden çıkmıştır. 1977’de pink floyd turnesindeyken ciddi şekilde hastalanan waters’a doktor tarafından sakinleştirici bir iğne yapılır. buna rağmen sahneye çıkmak zorunda kalır. fiziksel olarak orada olup zihinsel olarak tamamen kopmuş hissetmesi, sonrasında “comfortably numb” yani “rahatça uyuşmuş” fikrine dönüşür ve sözlere yansır.
peki çatışma nerede başlıyor?
waters şarkıyı daha orkestral ve kontrollü bir yapıda hayal ederken, gözümüzün bebeği gilmour onu daha melodik ve daha duygusal bir yere taşımak ister. arada kalan prodüktör bob ezrin ise iki vizyon arasında denge kurmaya çalışır. sonuçta verse’lerde waters’ın daha disiplinli ve sıkı yapısı korunurken, chorus’larda gilmour’un yükselen ve genişleyen harmonik dünyası öne çıkar.
soloya gelirsek… gilmour solo yazarken teknik gösterişten çok, adeta konuşan melodilere ve bend’lerle duygu aktarımına önem verir. özellikle ikinci solo, yapı olarak görece sade ama duygu yoğunluğu bakımından devasa bir etkiye sahiptir. bu yüzden birçok gitarist için zirve kabul edilir. çünkü iyi bir soloyu büyük yapan şey hız değil; anlattığı hikaye, taşıdığı duygudur.
birçok müziksever, pink floyd içindeki bu çatışmanın şarkının duygusal gücünü artırdığını düşünür. belki de grup içi gerilim olmasaydı, bu kadar güçlü bir eser ortaya çıkmayacaktı. bize düşense fazla kurcalamadan açıp dinlemek ve keyfini çıkarmak.