bu yanılgının temel sebebi, erkek ve kadın libidosunun çalışma prensibindeki o devasa yazılım farkıdır. erkek için cinsellik genellikle "spontan" bir arzudur; yani acıkmak ya da susamak gibi, durup dururken gelen ve tatmin edildiğinde stresi azaltan bir ihtiyaçtır. erkek, rahatlamak için sevişir.

kadınlarda ise arzu genellikle "tepkiseldir" (responsive desire). yani kadın durup dururken "hadi sevişelim" demez; ancak doğru ortam, doğru dokunuş ve güvenli bir atmosfer oluştuğunda arzu motoru çalışmaya başlar. en kritik fark şudur: kadın, rahatlamak için sevişmez; sevişebilmek için önce rahatlaması gerekir.

işte "ihtiyaç duymama" görüntüsü tam burada devreye girer.

gün boyu iş stresi, evin lojistiği, çocukların derdi veya "akşama ne yiyeceğiz" düşüncesiyle (mental load) dolmuş bir zihin, kortizol banyosu yapmaktadır. bu kadar yüksek stres altında, doğa kadının üreme sistemine giden şalteri indirir. beyin, "şu an hayatta kalmaya çalışıyoruz, üremek lüks" der.

buna bir de "orgazm uçurumu" (orgasm gap) eklendiğinde denklem tamamen çöker.

eğer bir eylem, erkek için %95 orgazm garantisi sunarken, kadın için bu oran çok daha düşükse veya sadece karşı tarafı tatmin etme "görevine" dönüşmüşse; kadın beyni bu eylemi "yapılması gereken bir ev işi" olarak kodlar. kimse ütü yapmaya veya bulaşık yıkamaya "ihtiyaç duymaz", sadece yapılması gerektiği için yapar.

özetle; ortada bir ihtiyaçsızlık durumu yoktur. sadece sistem, yatırımın karşılığını vermeyen ve ön koşulları sağlanmamış bir eylemi, enerji tasarrufu moduna alıp arka plana atmıştır.

(bkz: libido killer)

ee o zaman bekar kadınlar??? soruları üzerine gelen ekleme

evli kadınlardaki "görev bilinci" veya "yorgunluk" denkleminin yerini; bekar kadınlarda "risk analizi" ve "teknolojik ikame" alıyor bence.

buradaki durum, ihtiyacın olmaması değil, o ihtiyacı gidermek için katlanılması gereken bürokrasinin (flört, güven, hijyen, performans riski) alınan hazza değmemesidir.

bilimsel ve sosyolojik olarak bekar kadının denklemi şöyledir:

öncelikle, teknoloji (bkz: womanizer) sayesinde kadınlar "orgazm" ile "penis" arasındaki zorunlu bağı kopardılar. eskiden cinsel haz için bir erkeğe "mecbur" olan biyoloji, artık evdeki komodinin çekmecesinde duran, erken boşalmayan ve tam istenilen noktaya odaklanan şarjlı cihazlarla bu işi outsource etti.

bu yüzden bekar bir kadın için bir erkekle yatağa girmek, sadece fiziksel bir tatmin arayışı değil, psikolojik bir kumardır. karşısındaki adam psikopat çıkabilir, hijyenik olmayabilir, bencil olabilir ya da sadece kötü sevişebilir. evdeki %100 garantili tatmin dururken, dışarıdaki en iyi ihtimalle %50 ihtimalli ve yüksek riskli (bkz: stranger danger) maceraya atılmak için; karşıdaki adayın gerçekten "zahmete değer" (high value) olması gerekir.

yani bekar kadınların libido sorunu yoktur, standart sorunu vardır. ayda birkaç gün (yumurtlama dönemi) tavan yapan hormonlar haricinde; "kötü seks yapacağıma, netflix izler dondurma yerim" mottosu, bir kapris değil, verimli bir enerji yönetimidir.

özetle

piyasa "alıcı" dolu olabilir ama kadınlar dükkanı sadece "kendi açısından vip" müşteriye açar, geri kalanı için vitrin (instagram) yeterlidir.

Kadınlar Seksten Sonra Neden Erkeklere Kıyasla Daha Fazla Sarılmak İster?