bilim kurgu yazarı liu cixin'in karanlık orman adlı romanında ortaya atılmış olan bazılarınca fermi paradoksuna çözüm getirdiği iddia edilen, bilimsel bir gerçekliği olmayan düşünce. özetle; evreni karanlık bir ormana ve içindeki medeniyetleri de bu ormanda hayatta kalabilmek adına avlanmak zorunda olan avcılara benzetir.

olayın mantığı kabaca şöyle

diyelim ki evrende bizden başka "akıllı" canlılar var. bunlardan herhangi bir türle iletişime geçmek, dünya üzerindeki iki kişinin iletişim kurması kadar kolay değil. farz edelim ki bir şekilde bir başka medeniyete mesaj gönderebildik. evrendeki cisimler arasındaki mesafeler oldukça büyük ve bir mesaj gönderip buna yanıt alabilmek için çok uzun sürelerin geçmesi gerekiyor. bugün gönderdiğimiz bir mesajın yanıtını almak için binlerce, milyonlarca yıl beklememiz gerekebilir. bu da bu canlıların dost mu düşman mı olduğunu anlamak için haberleşmeye çok uygun bir zemin sağlamıyor. ayrıca bu görüşe göre, şu an için dost olduklarını anlama şansımız olsa bile ileride bir tarihte bize düşman olmayacaklarının garantisini kimse veremez. bu durumda yapılacak tek şey vardır; olası bir düşmanlık besleme ihtimalini beklemeden, varlığını keşfettiğimiz her medeniyeti düşmanımız olarak görmeli ve onlar bizi yok etmeden biz onları yok etmeliyiz.

bunun nedeni de şu

nasıl ki dünya üzerindeki kaynaklar nüfus arttıkça tükeniyorsa, aynı şekilde evrendeki madde ve enerji de tükenmekte olan birer kaynaktır. bu yüzden o kaynaklara ulaşımı sürekli olarak sağlayabilmek ve hayatta kalabilmek adına her medeniyet öncelikle kendisini düşünmek zorundadır.

bu, seçeneklerden sadece biri. diğer seçenek de saklanmak. hiçbir şekilde yerini belli etmemek üzerine geliştirilmiş stratejiler belirlemek. mesela voyager araçları göndermek gibi "akılsızlık"lar yapmamak.

tabii bu iki seçeneğin harmanlanması da mümkün; diyelim ki saklanmayı gerçekten çok iyi başardık ve kimse yerimizi tespit edemedi ama biz başka medeniyetlerin varlığını tespit ettik. o zaman elimizi çabuk tutup bunları yok etmemiz gerekir.

bu teorinin çelişkili bulduğum kısımları da var

birincisi; saklanmaya çalışırken başka bir medeniyeti yok etmeye kalkışarak yine bir şekilde kendi varlığını belli etme olasılığı var. üstelik düşük bir olasılık değil bu. ikincisi; evrende bize kıyasla çok daha üst düzey zekâya sahip medeniyetler varsa, bunlar bizi incelenmesi gereken alt seviye yaratıklar olarak görüp, yok etmek yerine dünyayı dev bir laboratuvar gibi de kullanabilirler. üçüncüsü; var olması muhtemel her medeniyetin bizimle aynı zihin yapısına ve kaynak ihtiyacına sahip olduğunu var saymanın tutarlı bir yanı olduğunu düşünmüyorum. örneğin dünya üzerinde radyoaktif maddelerle yaşamını sağlayan mantarlar var. biz bu maddeleri hayatta kalabilmek için gereken temel kaynaklar olarak görmüyoruz ama onlar için öyle değil. dolayısıyla koskoca evren için "kaynaklarımız tükeniyor" diyebilmek için, her canlı aynı maddelere ihtiyaç duymak zorunda.

şahsi olarak, insanlığın uzaydaki medeniyetlere bu kadar meraklı olmasını inanılmaz derecede gereksiz buluyorum. dünyadaki her şeyi çözdük de bu mu kaldı diye düşünmeden edemiyor insan.

Fermi Paradoksunun Çözümü İçin Üretilen Ufuk Açıcı Hipotezler